Terugblikken
op de ontmoetingen
met Mees
De eerste ontmoeting
Door een andere ontwikkelingsgang vanaf zijn geboorte is Mees aangewezen op hulp van anderen. Rond zijn 6e levensjaar kom ik via een vriendin in contact met hem en zijn familie. De vriendin vraagt mij de begeleiding van Mees over te nemen als zij door een verhuizing naar het Oosten van het land vertrekt.
Sunrise- methode
De begeleiding is gericht op contact maken via o.a. de Sunrise methode. Dit is een kindgericht thuisprogramma voor mensen met autisme. Eerst zie ik het niet zitten, naar mijn idee mis ik bepaalde vaardigheden en kennis en dat deel ik na twee begeleidingsmomenten ook mee aan de ouders.
Die denken daar echter anders over en vragen mij mijn standpunt te willen heroverwegen.
Onzekerheid overwinnen
Gekweld door onzekerheid geef ik toch toe om het nog even aan te zien. In een van de contacten neemt Mees het initiatief om mij op mijn gemak te stellen en merk ik dat mijn onzekerheid in het contact met hem afneemt. Ik vraag mij nog dikwijls verwonderd af wat er in dat contact gebeurde.
Zonder taal communiceren
Het antwoord daarop blijft een onopgelost puzzelstukje, ik zal het nooit zeker weten. En Mees zal het mij nooit in woorden kunnen uitleggen. Een verstoring in de motorische ontwikkeling betreft ook de spraak, hij spreekt niet in woorden, gebruikt mimiek en gebarentaal. Dat gemis aan taal speelt in het contact met dieren in ieder geval geen enkele rol, ze reageren spontaan op zijn aanwezigheid.
En dat geldt ook voor mijn contact met hem. In de afgelopen 24 jaar waarin we samen verder ‘ontwikkeld zijn’ is wederzijdse liefde de basis voor deze lange vriendschap. Sommige besluiten in mijn leven heb ik betreurd, terugdraaien kan ik het niet en daar heb ik mij bij neergelegd. Ook dat maakt deel uit van een veranderend perspectief op de werkelijkheid. Dat geldt niet voor Mees, we delen een gemeenschappelijke liefde voor het spelen.
Spel als communicatiemiddel
Wat we gemeenschappelijk delen is het plezier bij het spelen. Wekelijks komen we nog steeds samen om ons te laten verrassen door een spelbord met spelers die bestaan uit draken, heksen, tovenaars en tal van figuren uit sprookjes, schaakstukken en alles wat je maar bedenken kan dat op het spelbord past.
Mees neemt al spelend de leiding, ik volg hem met woorden en zo ontstaat er een verhaal. We delen de spanning, het plezier en alle gevoelens die erbij horen. Iedere week een nieuw verhaal met een andere afloop. Het blijkt na 24 jaar nog steeds niet te vervelen.
Creativiteit
Als er iets in mijn leven veranderd is, dan is dat wel de omwenteling in het niet langer onzeker zijn over mijn optreden in de begeleiding met Mees. Mees begeleidt mij net zo goed als ik hem. Meester en leerling, leerling en meester beiden ‘gewoon zichzelf’.
Als het ‘ik’ weinig word bedreigd, is leren mogelijk